Fitosocjologia wychodni wapiennnych

Można się pokusić o małe podsumowanie fitosocjologiczne naszych ostatnich prac dotyczących roślinności nawapiennej na ostańcach na terenie Dolinek Podkrakowskich i okolic. Prace choć piękne widokowo okazały się trudne, czasem trochę niebezpieczne ze względu na wysokość niektórych ostańców.

Podczas prac na skałach wykazaliśmy występowanie zespołów roślinnych należących do trzech klas roślinności naskalnej i ciepłolubnej. Wydzielenie asocjacji roślinnych często jest tu trudne, poszczególne zespoły charakteryzują cechy przejściowe, co  w fitosocjologii nie jest rzadkie. W części przypadków zdecydowaliśmy się na nie wydzielanie zespołów i poprzestaniu na rzędach lub nawet klasach, co wydaje się być kompromisem pomiędzy dokładnością i rzetelnością opisu roślinności.

  • Zespół rojownika pospolitego Sempervivetum soboliferi należący do rzędu Corynephoretalia canescentis (psammofilne murawy suchych i ubogich piaszczystych) i klasy Koelerio-glauce-Corynephoretea canescentis. Wykształca się w miejscach gdzie nie występuje zespół kostrzewy bladej, do której fitosocjologicznie jest mu blisko. To małe wychodnie skał wapiennych.
  • Zespół kostrzewy bladej Festucetum pallentis należący do rzędu Festucetalia valesiacae (murawy kserotermiczne o charakterze kontynentalnym) i klasy Festuco – Brometa (murawy kserotermiczne). Składem gatunkowym wykazują cechy zbliżone do zespołu rojownika pospolitego. Z tego powodu zdecydowano w wielu miejscach o współwystępowaniu obu zbiorowisk.
  • Murawa z lebiodką psopolitą Origano-Brachypodietum należąca do rzędu Festucetalia valesiacae (murawy kserotermiczne o charakterze kontynentalnym) i klasy Festuco – Brometa (murawy kserotermiczne). Zajmują tereny przyległe do wychodni, na zboczach i stokach.
  • Zespół zanokcicy murowej i zanokcicy skalnej Asplenietum trichomano-rutae-murariae należące do rzędu Potentilletalia caulescentis oraz klasy Asplenietea trichomanis (Asplenietea rupestria). Są siedliskiem Natura2000 o kodzie 8210 (Wapienne ściany skalne ze zbiorowiskami Potentilletalia caulescentis). Wyszktałcają się na zacienionych ścianach skalnych.
  • Zespół paprotnicy kruchej Asplenio virdis-Cystopteridietum należące do rzędu Potentilletalia caulescentis oraz klasy Asplenietea trichomanis (Asplenietea rupestria). Są siedliskiem Natura2000 o kodzie 8210 (Wapienne ściany skalne ze zbiorowiskami Potentilletalia caulescentis). Zbiorowisko klasyfikowane blisko zespołu zanokcicy murowej i zanokcicy skalnej, bardziej cieniolubne.

Warto wspomnieć o zbiorowiskach towarzyszących, zwłaszcza leśnych. Na kilku stanowiskach znajdujących się w lesie wykształca się zbiorowisko, które można zakwalifikować do ciepłych buczyn z rzędu Fagetalia sylvaticae (mezo i eutroficzne lasy liściaste) i rzędu Querco – Fageta. Siedliska te kwalifikują się jako zbiorowiska Natura2000 kod: 9150 Ciepłolubne buczyny storczykowe.

The following two tabs change content below.

Kamil Szczepka

UWAGA: Zapraszam pod nowy adres: https://okiemprzyrodnika.wordpress.com/ Obecna strona nie jest aktualizowana!

Ostatnie wpisy Kamil Szczepka (zobacz wszystkie)

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.