Polnik – skała w polach

POLNIK – kolejny punkt na skałkowej mapie Małopolski.
Skały położone są w obrębie Doliny Kluczwody, wśród pół uprawnych i łąk w odległości około 200m od ulicy Leśnej pomiędzy miejscowościami Wierzchowie i Bębło (od położenia wśród pól wywodzi się najprawdopodobniej nazwa opisywanych skał). Do skał najłatwiej dojść od strony utwardzonej, nie pokrytej asfaltem ulicy Turystycznej. Znajdują się na terenie prywatnym, mają do 19m wysokości (ściana wschodnia – 19m, ściana północno – wschodnia – 16m).
Polnik otoczony jest zwartą warstwą drzew i krzewów o szerokości 10 – 15m. Wśród gatunków obecne są głównie: grab zwyczajny Carpinus betulus, leszczyna zwyczajna Coryllus avellana, buk zwyczajny Fagus sylvatica, dąb szypułkowy Quercus robur oraz bez czarny Sambucus nigra. Gatunki drzew i krzewów spotkamy również na szczycie skał oraz na podejściu na szczyt.
Pod samymi skałami a także pomiędzy drzewami w stosunkowo dużych ilościach występuje m. in. bluszcz pospolity Hedera helix, konwalijka dwulistna Maianthemum bifolium a także kopytnik zwyczajny Asarum europaeum, bodziszek cuchnący Geranium robertianum oraz narecznica samcza Dryopteris filix-mas. U podnóża skał rośnie głównie glistnik jaskółcze ziele Chelidonium majus oraz pokrzywa zwyczajna Urtica dioica.
Flora naskalna jest uboga ale ciekawa. Wśród roślin rosnących na ścianach skalnych szczególną uwagę zwraca zanokcica murowa Asplenium ruta-muraria oraz zanokcica skalna Asplenium trichomanes. Ponadto bodziszek kosmaty Geranium molle. Na skałkach w dolnej ich części, tam gdzie są paprocie można wyróżnić słabo wykształcone zbiorowisko Asplenietum trichomano – rutae – murariae należące do klasy Asplenietea rupestia. Zbiorowisko wykształca się na całej wschodniej i północno – wschodniej ścianie. Zbiorowisko Asplenietum trichomano – rutae – murariae jest siedliskiem Natura 2000 kod 8220 (Wapienne ściany skalne ze zbiorowiskami Potentilletalia caulescentis). Łączna powierzchnia siedliska to około 200m2, co stanowi około połowy powierzchni ścian skalnych „Polnika”.

Jaskinia Kryspinowska

Jaskinia Kryspinowska i związane z nią odsłonięcia skalne będące częściowo pozostałościami po nieczynnym kamieniołomie znajdują się w miejscowości Kryspinów, tuż przy drodze nr 780. Jadąc od strony Krakowa jaskinia znajduje się po prawej stronie, około 600 za obwodnicą Krakowa.

Odsłonięcia mają długość około 150m. Przy parkingu we wschodniej części stanowiska znajdują się skałki o wysokości około 10 metrów. Na szczyt prowadzi ścieżka rozpoczynająca się tuż przy parkingu. Sama jaskinia, odkryta podczas wydobycia wapienia w kamieniołomie znajduje się w zachodniej części stanowiska. Dojście do niej prowadzi wzdłuż ogrodzenia domów. Jej korytarze mają 255m długości, występują w niej jeziorka o głębokości nawet 2m. Pierwszy raz została opisana w 1920 roku.

Ciasne (co widać na zdjęciu) wejście do jaskini znajduje się na dnie leja, przy którym znajduje się kolejne wyższe odsłonięcie – pionowa ściana około 8 – metrowej wysokości.

Na skałkach wykształca się roślinność m.in z wilczomleczem sosenka Euphorbia cyparissias, bodziszkiem drobnym Geranium pusillum. W części szczytowej o dużym nasłonecznieniu oprócz wymienionych gatunków dużą rolę odgrywa żmijowiec zwyczajny Echium vulgare, rogownica polna Cerastium arvense i macierzanka zwyczajna Thymus pulegioides. Ponad odsłonięciami w części szczytowej wykształca się bór z sosną zwyczajną Pinus syvestris. W domieszce występuje grab zwyczajny Carpinus betulus, wiąz szypułkowego Ulmus laevis, klon jawor Acer psudoplatanus, dębu szypułkowego Quercus robur oraz głóg jednoszyjkowy Crataegus monogyna.